Soms sneeuwt het in april

Eergisteren begon mijn gsm ineens onophoudelijk te piepen. Berichtje na berichtje. Allemaal mensen die net het nieuws hadden gehoord én dus ook het gruwelijke nieuws: Yasmine is niet meer.

Al zal ze er voor mij - en ongetwijfeld vele anderen - altijd blijven met haar muziek. Als klein meisje al raakte ik verslingerd aan haar schone stem en lachende ogen. Vanaf het eerste nummer dat ik hoorde, begon ik cd's te kopen en naar concerten in den Arenberg te gaan. Groot was dan ook mijn verwachting toen ik haar een paar maanden geleden mocht gaan interviewen. In De Muze. Over poëzie. Positief was die indruk over haar. Lief, innemend, grappig, intelligent.

En dan dit. Op zo'n gruwelijke manier. Zelfs al kende ik haar niet, het doet pijn. Hopelijk bestaat er een leven na de dood...

Ik kwam terecht in een wervelwind

Door al het stof zag ik niets

Inspiratieloze momenten

Wat ben ik mijn blog toch weer aan het verwaarlozen...Vergeef me, vergeef me...Ben tegenwoordig dan ook met 100 dingen tegelijk bezig. Bijklussen op verschillende Facebookaccounts (Allemaal vriendjes worden met Casa Louisa!), bijklussen op andere plaatsen, gaan schilderen bij vriendinnetjes (Mooi appartement Marjolein en Isabelle!), verjaardagscadeautjes bedenken voor Miss Brasil, nachtelijke cafétripjes die uitermate gezellig zijn...

Mijn leven is momenteel zo leuk, dat ik niet weet wat ik erover zou moeten schrijven. Want laat ons eerlijk zijn lieve bloggers...Schrijven is toch zoveel makkelijker als het moeilijk gaat...

Roland Garros 2009

Gisteren won Svetlana Kuznetsova de finale van Roland Garros. Geweldig nieuws. Ik supporter al jaren voor haar, maar na haar gewonnen US Open in 2004 viel ze wat stil: geen grandslamzeges meer, geen grote prestaties.

Maar nu heeft ze opnieuw bewezen wat voor een klassespeelster ze is. Fantastisch!

Straks volgt ook de mannenfinale, die ik spijtig genoeg niet kan zien. Gelukkig misschien, want ik weet nog steeds niet wie ik de overwinning gun. Als ik moet kiezen tussen Federer of Söderling, ga ik gegarandeerd voor de eerste. Maar vandaag komt er zoveel meer kijken: als Roger Federer Roland Garros wint, is hij één van de enige spelers die alle grandslams ooit heeft gewonnen. Hij wordt nu al de beste speler aller tijden genoemd, hoeft een perfect palmares dan écht? Geef mij maar een onvolmaakte kampioen...

Badminton

Afgelopen weekend zaten we weer gezellig in Torgny. Ongelofelijk leuk communiefeest van Félix, prachtig feest in de tuin én herontdekking van het badminton. Dat vond ik zo leuk dat ik heb besloten terug wat te gaan sporten. Nu nog een leuk badmintonveld vinden en we zijn vertrokken!

(óf tennisveld natuurlijk. Al is de goesting wat over nu Rafael Nadal is uitgeschakeld op Roland Garros...)