Platte Band!

Zaterdag in de late namiddag vertrokken Paul en ik richting Torgny. 2,5 uur rijden. Niemand zal dan ook verbaasd zijn als ik zeg dat ik blij was dat we eindelijk van de autostrade reden en er bijna waren. Dat was echter buiten mijn lieftallige auto gerekend.

Ineens: aardbeving! Trillen, rillen, shaken... Angstig keek ik naar Paul: 't is niet mijn auto hé? Wat meewarig schudt hij zijn hoofd. Wél de auto dus...Ik ga aan de kant van de weg, in niemandsland, staan: platte band!

"Oh nee! We staan in niemandsland met een platte band, zonder reserveband en zonder iemand die een band kan wisselen!" Paniek, paniek!

Gelukkig bleek ik wél een reserveband te hebben - netjes verstopt onder de koffer - en bleek Paul wél een band te kunnen wisselen. Met wat vertraging konden we dan toch aan ons weekendje Torgny beginnen.